مثل همین الان که اصلا حال ندارم پست جدید داشته باشم...!!

-----------------------------------------------------------------------

پ.ن: خوب حال ندارم بنویسم مگه زوره؟!!

چرا که شاعر میگه:

مرد را دردی اگر باشد خوش است

درد بی دردی علاجش آتش است

ولی یه چیزی خیلی مهمه و اونم اینه که وقتی داری توی این مشکلات دست و پا می زنی همیشه یک چیز یادت باشه، یادت باشه در مقابل مشکلاتت هرچقدر هم که بزرگ باشه یک خدای بزرگ،کریم و مهربون داری که کلید حل همه مشکلات به دستشه.

به قول اون جمله معروف:

به خدا نگو که مشکل بزرگی دارم ،به مشکلات بگو خدای بزرگی دارم

داشتن رئیس جمهور :

شـجــاع

مقــتــدر

مـردمـی

و عمل گرا

برام از نون شب هم مهمتره

پ.ن:

این پستو فقط به خاطر دعوت دوستان نزاشتم بلکه یه وظیفه دینی - ملی بود که امیدوارم خوب انجام شده باشه

از وقتی که یه مسئولیتی رو میگیرم دیگه زندگی تعطیل...!

اون وقته که سلولهای بدنم به فریاد می افتن که:

بابا پدرمون در اومد ما هم حق زندگی داریم...

پ.ن:

حالا خوبه جز خودم کسی صداشونو نمی شنوه

فکرشو بکن مثلا تو مترو ایستادی و صدای چنتا فحش رکیک میاد ولی نمی فهمی منبع صدا کیه اونوقته که شک نکن من کنارت ایستادم و صدای سلولهای بدنمه

نه

فقط به خاطر این که از بس نزدیک به دله هیچ وقت به زبون نمیاد و ناگهان در بین حرفای دم دستی و فکرهای هول هولکیمون گم میشه.

اینقدر گم میشه که هی الکی دنبالش میگردیم ولی پیداش نمی کنیم در حالی که«آب در کوزه و ما ...»

شایدم بعضی وقتا اینقدر به عقلانیت رو میاریم از دلمون دور میشیم، شاید دلیلش این باشه!!!

در هرصورت هر موقع احساس کردی گم شده ای داری که پیداش نمی کنی الکی دور خودت(و بدتر از اون دور دنیا) نگرد.یه دقیقه به خودت استراحت بده، یه نگاه دوباره به خودت بنداز شاید اینقدر نزدیکت باشه که نبینیش

شاید از رگ گردن بهت نزدیک تر باشه...!!

هرچی که هست هر طور که هست بهار منو سرمستِ نوازشی عاشقانه از زیباییِ محض می کنه.

پ.ن:

نمی دونم چرا این مطلب زود تر به ذهنم نرسید شاید چون تازه هوا رنگ و بوی بهاری گرفته(تا قبل از اون بیشتر مثل پاییز بود)

اصــول زنــدگی مــن

۱- اول هرچیزی خدا

۲- شیطون دشمن بزرگه حواست بهش باشه

۳- فکر بزرگترین نعمتیه که خدا به همه داده ازش استفاده کن

۴- حواست به بقیه باشه اول بقیه بعد خودت

۵- زرنگ باش نزار گولت بزنن

۶- همه خوبن مگر این که عکسش ثابت بشه

۷- عینک بد بینی رو از رو چشمت بر دار دنیا اینقدر زیبایی داره که بزرگترین زشتی ها که فکرش رو می کنی درش گم بشه

پ.ن:

از آبجی سعیده ممنون که به یاد ما بود ممنون از پیشنهادی که دادی

کسی منو برای شرکت تو مسابقه دعوت نکرد من خودم، خودمو دعوت کردم

ای حبیب حسن خصال . . .

وصال توست قراردلم ای حبیب حسن خصال

معاذ الله از این وصل این طریق وصال

تورا نیاز وصل نباشد همه خصایل توست

هر آنچه که بشمارند ازبزرگی و جلال

کشیده بزرگیت به مرتبتی که نسیت

مقام و منزلتی درخورت به قدر کمال

لطافت و عنایت و جود و کرامت توست

کشیده شده همه از جنوب تا به شمال

همه مجاهدت و سعی و کوششم نبود

به راه وصل تو ای دوست جز توهم و خیال

من و وصال کوی تو ای نازنین دل آرامم

به میهمانی عقابان نرود مرغ بی پر و بال

جمال بدون وصف و رخ بی مثال تو را

چه حاجت است به خط و چه حاجت است به خال

نمانده از برای دل منـتـظرم طاقت و قـرار و صـبر

که می تپد از برای تو این چنین به شور و به حال

همین امروز صبح بود فهمیدم که قراره مراسم دعای عرفه تو گلزار شهدای هویزه برگزار بشه یهو به کله ام زد راه بیفتم برم. چنتا از دوستامم از طرف بسیح دانشگاه داشتن می رفتن. خلاصه از صبح تا نزدیک ساعت ۱۰ ،۱۰:۳۰ داشتم با اونا كلنجار ميرفتم كه منم با خودشون ببرن ولي از من اصرار كه منو هم ببريد و از اونا انكار كه نه به خدا ظرفيتمون پره و... ، خلاصه ديگه بي خيال شدم و گفتم اشكال نداره خودم ميرم شروع كردم به جنب و جوش رفتم سايت دانشگاه و تو اينترنت دنبال آدرس سايت راه آهن گشتم هرچي نمايندگي تو تهران و حتي شهرستانهاي اطراف بود و شمارش نوشته شده بود رو پيدا كردم و دونه دونه زنگ زدوم ولي جواب همه يك كلام بود «نه» اونم از نوع نه کله گنده. بعد شماره ترمینال رو گرفتم و هرچند بار که جا داشت و هرچنتا که شد شماره تعاونی ها رو گرفتم و زنگ زدم ولی باز هم خوردم به بن بست دست آخر گفتم جهنم و ضرر شماره اطلاعات پرواز و چنتا از آژانسهاي هواپیمایی رو گرفتم و با اونا هم تماس بر قرار کردم ولی مثل این که نه اینم جواب نمی داد انگار کلیه راهها به سمت جنوب بسته شده بود!!

دلم زدم به دریا و دوباره با دوستم تو بسیج تماس گرفتم گفت: بیا دفتر بسیج رفتم اونجا خودش هنوز نرسیده بود ولی مسئول بسیج تو دفتر بود

 گفتم:حاجی قست نیست انگار ، نمیشه ما بیاییم.

- چرا مثل این که هست.

- چه طوری ؟!.

- یکی از کسایی که قرار بوده بیاد نیومده شما جای ایشون تشریف بیارید

 منم خوشحال و خندون رفتم و وسایلم رو تو یک چشم به هم زدن بستم.البته وسایل که چه عرض کنم فقط چفیه و یک کاپشن و یکم پول.

خوشحال و خندون راه افتادیم و رفتیم سمت محلی که قرار بود حرکت کنن. وقت اذان بود، نماز رو خوندیم و منتظر شدیم یکی دو نفری که مونده بودن بیان،البته بگم تعداد زیادی هم نبود کلا همه کسانی که قرار بود برن با هم یک مینی بوس هم نمی شدن.

منم کنار مینی بوس وایساده بودم تا این که مسئول ناحیه اومد و از اونجایی که بقیه رو کم و بیش می شناخت و تنها کسی که نمی شناخت همون شخصی بود که قرار بود من بجاش برم موقع سلام و احوال پرسی به من گفت:

- به سلام آقای ... درست گفتم دیگه شما باید آقای ... باشی؟! و فامیلی اون شخصی که من به جاش اومده بودم رو گفت.

منم گفتم:حاجی من ... نیستم من فامیلیم ... هست!! یکم تعجب کرد و رفت یکی از دور و بری هاش روکشید کنار و در گوشش یه چیزی گفت. بعد همون کسی که باهاش صحبت کرده بود اومد سمت من و

گفت: سلام خسته نباشی

- سلامت باشی

- آقا شما آقاي ... كه نيستي؟!

- نه نيستم مگه مشكلي پيش اومده؟

- مشكلي كه نه ولي ما هر كسي رو كه مي بريم بيمه مي كنيم و الان هم اسمها براي بيمه رفته و اسم شما نيست بلكه اسم اون بنده خدايي كه شما به جاش اومدي. مي دوني اگه خدايي نكرده مشكلي پيش بياد ما نمي تونيم جواب گوي خانواده شما باشيم.

خلاصه باز روز از نو روزي از نو هي من مي گفتم: بابا مشكلي پيش نمياد هي مي گفت:برادر من نميشه بعد از چند دقيقه خواهش و التماس ديگه ديدم نه واقعا راه نداره و قرار نيست كه برم دست از پا دراز تر برگشتم سمت دانشگاه.

اون موقع بود كه فهميدم تا صاحب مجلس نخواد كسي به مجلسش دعوت بشه كسي زوركي نمي تونه وارد بشه اونم چه صاحب مجلسايي كسايي كه مستجب دعو پيش خدان و هرچي بخوان خدا براشون حاضر مي كنه اونايي كه زنده ان و عند ربهم يرزقونن.